zaterdag, bakdag

Vandaag druk in de keuken geweest. Zoals ik al eerder zei..manlief is morgen jarig en daar hoort wat lekkers bij. Heel zelden kopen we iets van gebak. Meestal duik ik zelf de keuken in en ga dan aan de slag. Ze lieten me dit keer ook mijn gang gaan. Dus ook geen, o,zo goed bedoelde hulp van de jongsgte dochter. De sneeuw was dit keer belangrijker. Ik geef haar ook geen ongelijk. eesrst het deeg gemaakt en toen besloot ik , niets zo veranderlijk als een mens, om toch maar kleine taartjes te maken. De eerste serie die uit de oven kwamen waren jam-taartjes...wat een heerlijke lucht vult dan je huis. Ineens lijkt dan de sneeuw ook niet meer zo belangrijk te zijn haha daar staan ze dan op een rij, met blikken in hun ogen van "aanvalluuuhhh". De tweede serie werden appeltaartjes, mmmm van die lucht kreeg ik dan toch ook wel een "ik wil nu momentje". Om de snoep trek dan maar te stillen nog wat koekjes snel gebakken om die bij de koffie op te eten. Morgen alleen nog semlors maken. Tja semlors....een Zweeds lekkernij wat na ons lange verblijf in Zweden toch wel een favoriet gebakje is gebleven. En met die sneeuw buiten en de semlors in gedachte zwijmel ik nog even terug naar ons geliefde Zweden om zo meteen met een dreun weer op de grond terecht te komen omdat we de keuken weer in moeten om voor het avondeten te zorgen. Maar laat me alsjeblieft nog heeeeeel even zwijmelen.

witte wereld

En dan kom je je bed uit en kijk je uit het raam en lijkt de wereld een betoverd landschap te zijn. Buiten is het nog stil en alles is wit en bevroren. Zelfs de spinnenwebben die ik normaal zo vies vind hebben iets magisch over zich heen gekregen. Voorzichtig probeerd het zonnetje er weer doorheen te prikken, het beloofd weer een mooie dag te worden.

sneeuw

Eindelijk is de sneeuw er dan. Buiten het feit om dat het veel speelplezier geeft aan de kleintjes, geeft het zo'n sprookjesachtige sfeer. Even snel een paar fotootjes gemaakt van de witte winterse sfeer in de achtertuin (die er trouwens niet uit ziet). Als je het zo ziet dan zou je bijna willen dat het alweer kerst is.

Vanmiddag nog even bij de kringloop geweest. Ik ging voor een paar schaatsen voor Daisy maar helaas niet in haar maat meer te krijgen. Maar vond wel een leuk hanglampje....een opknappertje. Als hij af is komt hij op het toilet te hangen. De kristalletjes zijn er al vanaf en de lamp ligt klaar om geverfd te worden. Misschien morgen er even de tijd voor maken om er een eerste laagje witte verf op te zetten. Nu is de lamp creme kleurig met wazige gouden vlekker erop. Ik dacht eigenlijk dat het viezigheid was maar hoe ik ook boende het bleef erop zitten.

                                     Dit lamp verhaal wordt dus vervolgd met een voor en na.

En nu is het alweer vrijdagavond. Een week geleden begon ik mijn blog, de tijd gaat wel snel zeg. Nu eerst even genieten van een warm kopje koffie en dan zijn we klaar om de vrijdagavond vieren. Dan mag het weekend beginnen. Wordt een bezig weekend. Zondag is mijn man jarig en daar moet natuurlijk wat lekkers voor gebakken worden. De kinderen willen vast de sneeuw nog even in op de slee, er moet geschaatst worden en ik zelf wil dus ook nog mijn lamp onderhanden nemen. Help..ik kom weer eens tijd te kort!

Fijne avond allemaal

erwtensoep

Door het heerlijke koude vriesweer krijg je al snel trek in erwtensoep. Vanochtend dus maar het schort weer om gedaan om een flinke volle pan te maken. En als je dan toch bezig bent...er gelijk maar een brood bij gebakken.

Voor iedereen, eet smakelijk vanavond en geniet van het zonnige vriesweer

Maria

Op de vele blogs die ik lees en bekijk zie ik prachtige beelden van Maria of Jezus. Mooi omdat ze nog zo gaaf zijn of juist omdat ze stukjes missen. Ook ik heb een Maria beeld......nou ja, beeldje. Ze is net 8 centimeter hoog en is van plastic. Zo lang ik weet hoort dat beeldje bij me en heeft ook overal waar we gewoond hebben een plaatsje gehad. Soms in het zicht, soms iets verstopt maar ze was er altijd. De onderkant van het beeldje kon los. Toen ik klein was zat daar altijd een centje in verstopt. Ik dacht dat dat geluk zou brengen. Het klepje aan de onderkant is kwijt, de cent die heb ik nog wel en ben in de jaren ook wel wijzer geworden dat die cent die in Maria zat niet zoveel deed....... Of toch wel? Ben al 18 jaar getrouwd met mijn lieve man, kreeg 16 jaar geleden onze eerste dochter, 13 jaar geleden de tweede dochter, 3 jaar geleden de derde dochter en als of het niet genoeg was werd ons geluk anderhalf jaar geleden gezegend met een prachtige zoon. Of Maria daar wat in te brengen heeft gehad, ik betwijfel het.. Misschien gewoon het gevoel van geluk dat ik deze Maria in bezit had, heb en dat altijd zal blijven hebben. En ook al is de kleur veranderd met de jaren en de verf langzaamaan aan het verdwijnen, het is mijn beeldje en ik vind haar mooi. en ik weet dat het geluk niet in een groot Maria beeld zit maar dus ook in een kleine.

avondrood

Nog even iedereen mee laten genieten van ons uitzicht. De mooie rode gloed die er hangt en als je goed kijkt zie je in de lucht de gansen die zich verderop in het weiland zullen verzamelen. Morgen trekken ze weer verder naar het zuiden om te vluchten voor de kou. De ijsbaan is nog steeds verlaten, morgen zullen er wel wat mensen hun schaatsen onderbinden en de eerste rondjes op het gladde spiegelende ijs maken.

fijne avond allemaal!

koud weer

Wat een lekkere dag is het vandaag. Buiten is het koud, heel koud en morgen wordt het nog kouder. Na de koekjes die we vanochtend hebben gebakken was het tijd om maar weer eens bij de ijsbaan te gaan kijken. Lobke is zo ongeduldig. Ze kan gewoon niet wachten om haar kleine voetjes op het ijs te zetten. Na de teleurstelling van maandag was het nu pret. De hele ijsbaan is van een laag ijs voorzien. Iedereen in het dorp laat het ijs met rust zodat het eruit ziet als een spiegel. Nog even wachten en we kunnen op de schaats. Wat een rust trouwens in het dorp. Nu wonen er niet veel mensen hier maar het is wel woensdagmiddag, de school is dicht maar ook de kinderen laten zich niet zien. Wat een stilte met af een toe een harde schaterlach van onze lobke.

We gingen nogal optimistisch naar buiten, zonder handschoenen en zonder muts. Dat is nu toch wel wat koud aan je handen en oren op zo'n open vlakte. Maar ja, als je binnen bent, met het zonnetje die naar binnen schijnt dan is het binnen snel warm en lijkt het buiten ook warmer dan het is. Tijd dus om naar binnen te gaan om chocolademelk te maken en onze handen aan de warme bekers te warmen. En is lekker te snoepen van de zelf gebakken koekjes van vanochtend.

De woensdag is alweer bijna om. Strakjes gaan we weer de keuken in om aan de warme hap te beginnen. Lekker gewoon, aardappels, andijvie en een gehaktbal. Eens kijken of er daar nog wat van in gaat bij de kinderen na het vele gesnoep van vanmiddag.